| بررسی عوامل موثر بر فرزندآوری در بین کارکنان دانشگاه علوم پزشکی دزفول |
| کد مقاله : 1019-IRANFHSCONF |
| نویسندگان |
|
سید سجاد ساداتی زاده *1، تکتم پورعسکر2، فاطمه پورمطهری3، فاطمه سمیع4، رقیه سپهوند2 1استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران 2کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران 3گروه پزشکی اجتماعی و بهداشت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران 4کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران |
| چکیده مقاله |
| مطالعه حاضر در سال ۱۴۰۲ به صورت مقطعی بر روی ۱۹۰ نفر از کارکنان دانشگاه علوم پزشکی دزفول انجام شد. میانگین سنی شرکتکنندگان 23/7 ± 17/38 سال (دامنه: 54-21 سال) بود. توزیع جنسیتی نمونه شامل 65 نفر مرد (2/34درصد) و ۱۲۵ نفر زن (65/2 درصد) بود. روش تحقیق حاضر، مقطعی و به صورت توصیفی-تحلیلی بوده است. میانگین سنی افرادی که تمایل به فرزندآوری داشتند (71/6 ± 55/35) به طور معنی داری کمتر از کسانی بود که تمایل نداشتند (89/6 ± 74/40) (001/0p<). این نشان میدهد که افراد جوانتر تمایل بیشتری به فرزندآوری دارند. وضعیت مسکن سیاستهای جمعیتی، استفاده از رسانههای جمعی (تلویزیون، رادیو، شبکههای اجتماعی و اینترنت)، انجام تکالیف مذهبی و تحکیم پیوند خانوادگی ارتباط معنی داری با تمایل به فرزندآوری نداشتند (05/0p>)بیشترین درصد افرادی که تمایل به فرزندآوری داشتند، سابقه ازدواج آن ها کمتر از 5 سال بود (8/35 درصد)، در حالی که درصد بالاتری از افراد بدون قصد باروری، ازدواجهای بیش از ۱۶ سال داشتند (48/9 درصد). این نشان میدهد که تمایل به باروری در افرادی که مدت زیادی از ازدواج آن ها گذشته است کاهش مییابد (001/0p<). سایر متغیرها از جمله جنسیت، سطح تحصیلات، پست سازمانی، نوع شیفت کاری، شغل همسر و میزان درآمد ارتباط آماری معنی داری با تمایل به فرزندآوری نداشتند (05/0p>) |
| کلیدواژه ها |
| جمعیت، فرزندآوری، دانشگاه علوم پزشکی دزفول |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
