شناسایی موانع فناورانه و تربیتی اثربخشی آموزش معکوس بر خلاقیت و تاب‌آوری تحصیلی دانش‌آموزان
کد مقاله : 1105-IRANFHSCONF
نویسندگان
فائزه پاک‌زمان *
دانشجوی دانشگاه طلوع مهر
چکیده مقاله
درعصر کنونی که آموزش با تحولات فناوری و تغییر پارادایمهای یادگیری مواجه است، نیاز به روش هایی که خلاقیت دانش‌آموزان‌ را پرورش دهند
بیش از پیش احساس میشود. آموزش معکوس به عنوان یکی از رویکردهای نوین، با جابه‌جایی‌ نقش سنتی کلاس و خانه، شرایطی را فراهم میکند
تا دانش‌آموزان‌ در فرآیند یادگیری فعال، مشارکتی و خلاقانه درگیر شوند. این مقاله با هدف مرور نظام‌مند مطالعات داخلی به بررسی اثربخشی آموزش
معکوس بر مؤلفههای اصلی خلاقیت(سیالی، انعطاف‌پذیری، ابتکار و بسط تفکر) و نیز شناسایی چالشهای مرتبط با آن میپردازد. یافته‌ها نشان میدهد
که آموزش معکوس علاوه بر تحریک خلاقیت، موجب ارتقای تاب‌آوری تحصیلی، مهارتهای ارتباطی و خودراه بری یادگیرندگان میشود. با این حال،
اجرای موفق آن با چالشهایی در ابعاد هشتگانه شامل یادگیرنده، معلم، خانواده، محتوا، فناوری، آموزش، اخالقی –امنیتی و مدیریتی مواجه است.
کمبود زیرساخت فناوری، ضعف در آشنایی معلمان با فناوری آموزشی، و عدم حمایت نهادی از مهمترین موانع شناسایی‌شده‌اند. در نتیجه، یکپارچه‌سازی
یافته‌های پژوهشها نشان میدهد که آموزش معکوس، در صورت رفع چالشهای زیرساختی و آموزشی، میتواند به عنوان مدلی کارآمد برای پرورش
تفکر خلاق و بهبود کیفیت یادگیری در نظام آموزشی ایران مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها
آموزش معکوس؛ خلاقیت؛ یادگیری فعال؛ تاب آوری تحصیلی؛ مهارت های ارتباطی؛ فناوری آموزشی؛ چالش های آموزشی
وضعیت: پذیرفته شده