آینده‌پژوهی در سیاست‌گذاری منابع انسانی گردشگری؛ راهبردی برای توسعه پایدار و تعالی اقتصادی ایران
کد مقاله : 1117-IRANFHSCONF
نویسندگان
سیده سنا حسام زاده *، سودابه عطارد، یوسف بیارش
دانشجو
چکیده مقاله
تحولات فناورانه، تغییر ساختار بازار کار و افزایش عدم‌قطعیت‌های اقتصادی موجب شده است که سیاست‌گذاری در صنعت گردشگری از الگوهای سنتی مبتنی بر پیش‌بینی خطی فاصله گرفته و به سمت رویکردهای آینده‌نگر حرکت کند. هدف این پژوهش تبیین چارچوبی نظری برای ادغام آینده‌پژوهی در سیاست‌گذاری منابع انسانی صنعت گردشگری و تحلیل پیامدهای اقتصادی آن است. پژوهش حاضر از نوع نظری ـ تحلیلی بوده و با روش مرور نظام‌مند ادبیات و تحلیل تطبیقی منابع معتبر بین‌المللی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه آینده‌پژوهی در مطالعات گردشگری گسترش یافته است، اما پیوند ساختاری آن با مدیریت استراتژیک منابع انسانی و نظریه سرمایه انسانی کمتر به‌صورت یکپارچه مدل‌سازی شده است. نتایج حاکی از آن است که هم‌راستاسازی تحلیل روندهای آینده با سیاست‌های جذب، آموزش و توسعه مهارت می‌تواند موجب کاهش شکاف مهارتی، افزایش بهره‌وری خدمات، تقویت رقابت‌پذیری مقصد و ارتقای تاب‌آوری اقتصادی صنعت گردشگری شود. همچنین سرمایه‌گذاری در سرمایه انسانی در افق بلندمدت دارای بازده اقتصادی مثبت بوده و نقش ضرب‌کننده در ارزش‌آفرینی گردشگری ایفا می‌کند. بر این اساس، ادغام آینده‌پژوهی در سیاست‌گذاری منابع انسانی به‌عنوان یکی از پیش‌شرط‌های توسعه پایدار گردشگری پیشنهاد می‌شود.
کلیدواژه ها
آینده‌پژوهی، سیاست‌گذاری منابع انسانی، سرمایه انسانی، رقابت‌پذیری گردشگری، پایداری اقتصادی
وضعیت: پذیرفته شده