رویکردی آینده پژوهانه به راهکارهای ارتقاء تاب آوری انسان در پرتو آموزه‌های قرآن و سیره اهل بیت(ع)
کد مقاله : 1136-IRANFHSCONF
نویسندگان
ابوالفضل خدابنده لو *1، سیف اله فضل الهی قمشی2، فاطمه خدابنده لو3
1دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه طلوع مهر، قم، ایران
2دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه طلوع مهر، قم، ایران
3دانشجوی کارشناسی‌ارشد تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران
چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر تعیین راهکارهای ارتقاء تاب‌آوری انسان در پرتو آموزه‌های قرآن و سیره اهل بیت(ع) با رویکرد آینده پژوهانه بود. روش تحقیق از نظر اهداف کاربردی و به لحاظ شیوه گردآوری داده‌ها توصیفی از نوع تحلیلی بود. در این روش ابتدا منابع موجود شناسایی و سپس بر اساس سوالات تحقیق فیش برداری و مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که مؤلفه‌های مؤثر بر تاب‌آوری از منظر قرآن و سیره اهل‌بیت(ع) عبارت‌اند از: صبر، توکل، رضا و تسلیم در برابر قضای الهی و معنابخشی به رنج‌ها و ابتلائات. همچنین راهکارهای تربیتی ارتقای تاب‌آوری شامل اسناد منطقی رویدادها و تبیین مثبت آنها، توجه به پایان‌پذیر بودن سختی‌ها و حصار بندی مشکلات به منظور جلوگیری از سرایت آنها به ابعاد دیگر زندگی است. نتایج پژوهش تأکید می‌کند که تاب‌آوری مبتنی بر آموزه‌های دینی، صرفاً یک واکنش روان‌شناختی به بحران‌ها نیست، بلکه نوعی کنش آگاهانه و فعال در مواجهه با ابتلائات است که ریشه در ایمان، امید و اعتماد به وعده‌های الهی دارد. بر این اساس، تاب‌آوری می‌تواند به‌عنوان یکی از شایستگی‌های اساسی انسان در مواجهه با شرایط عدم‌قطعیت و تحولات پیش‌رو، مبتنی بر آموزه‌های قرآن و سیره اهل‌بیت(ع)، در افق تربیتی آینده مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژه ها
تاب آوری، قرآن کریم، سیره اهل بیت (ع)
وضعیت: پذیرفته شده