| تأثیر قرآندرمانی بر کاهش افسردگی و احساس پوچی در جوانان: مروری بر منابع و شواهد پژوهشی داخلی |
| کد مقاله : 1178-IRANFHSCONF |
| نویسندگان |
|
سید علی موسوی شاه آباد *، محسن ابویی مهریزی، عزت الله ملک پور دانشگاه فرهنگیان |
| چکیده مقاله |
| افسردگی و احساس پوچی از چالشهای اساسی سلامت روان در دوره جوانی هستند که میتوانند منجر به افت عملکرد، اختلال در روابط اجتماعی و کاهش کیفیت زندگی شوند. در سالهای اخیر، رویکردهای مبتنی بر معنویت، بهویژه «قرآندرمانی»، بهعنوان مداخلهای مکمل و بومی در کنار درمانهای رایج روانشناختی مورد توجه قرار گرفتهاند. هدف از این پژوهش، بررسی تحلیلی تأثیر قرآندرمانی بر کاهش افسردگی و احساس پوچی در جوانان است. روش: این پژوهش با روش مرور تحلیلی و با جستجو در پایگاههای داده علمی داخلی و خارجی انجام شد. منابع و مطالعات مرتبط با کلیدواژههای قرآندرمانی، افسردگی و پوچی مورد بررسی و تحلیل محتوا قرار گرفتند. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد که شواهد علمی، اثربخشی معنادار انس با قرآن، تلاوت، ذکر و توکل را در کاهش علائم افسردگی تأیید میکنند. همچنین، از منظر نظری، آموزههای قرآنی با ارائه چارچوبی برای معنابخشی به زندگی و تقویت امید، نقش بسزایی در کاهش احساس پوچی و بیمعنایی وجودی ایفا میکنند. نتیجهگیری: بر اساس شواهد موجود، طراحی و اجرای یک برنامه ساختارمند و جلسهمحور از قرآندرمانی، میتواند بهعنوان یک الگوی مداخلهای کارآمد در مراکز مشاوره و محیطهای آموزشی، به کاهش همزمان افسردگی و احساس پوچی در جوانان منجر شود. |
| کلیدواژه ها |
| واژگان کلیدی: قرآندرمانی، افسردگی، احساس پوچی، جوانان، سلامت معنوی. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
