| طراحی و تبیین مدل تأثیر واقعیت مجازی بر یادگیری خودراهبر دانشآموزان: نقش میانجیگری انگیزش تحصیلی و نقش تعدیلگری شایستگیهای دیجیتال معلمان |
| کد مقاله : 1249-IRANFHSCONF |
| نویسندگان |
|
سعید کرامتی تولائی *1، مریم محمودی2 1استادیار،گروه علوم تربیتی، واحد کاشمر،دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر،ایران 2خراسان رضوی- شهرستان بردسکن - |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف طراحی و تبیین مدلی برای تأثیر واقعیت مجازی بر یادگیری خودراهبر دانشآموزان با بررسی نقش میانجیگری انگیزش تحصیلی و نقش تعدیلگری شایستگیهای دیجیتال معلمان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۳۸۴ نفر با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری و نرمافزارهای SPSS و AMOS انجام گرفت. یافتهها نشان داد که واقعیت مجازی تأثیر مثبت و معناداری بر یادگیری خودراهبر دانشآموزان دارد. همچنین، انگیزش تحصیلی نقش میانجیگر معناداری در رابطه بین واقعیت مجازی و یادگیری خودراهبر ایفا میکند. افزون بر این، شایستگیهای دیجیتال معلمان رابطه بین واقعیت مجازی و انگیزش تحصیلی را به صورت معناداری تعدیل میکند. بر اساس یافتهها، مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتایج این پژوهش نشان میدهد که بهکارگیری فناوری واقعیت مجازی در فرآیند یاددهی-یادگیری، بهویژه زمانی که معلمان از شایستگیهای دیجیتال لازم برخوردار باشند، میتواند با افزایش انگیزش تحصیلی، به ارتقای یادگیری خودراهبر دانشآموزان منجر شود. بنابراین، توجه به توانمندسازی دیجیتال معلمان و طراحی محیطهای یادگیری مبتنی بر واقعیت مجازی که انگیزش را تقویت کنند، برای توسعه یادگیری خودراهبر در دانشآموزان ضروری است. |
| کلیدواژه ها |
| واقعیت مجازی، یادگیری خودراهبر، انگیزش تحصیلی، شایستگیهای دیجیتال معلمان، مدلیابی معادلات ساختاری |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
