شناسایی و اولویت‌بندی پیشران‌های موثر بر اعتماد عمومی به مدیریت شهری تهران
کد مقاله : 1285-IRANFHSCONF
نویسندگان
حسین حیدری *1، محمدحسن سعیدی مطلق2، اسماعیل جهانی دولت آباد3
1پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی
2مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران
3دانشگاه محقق اردبیلی
چکیده مقاله
اعتماد عمومی یکی از مؤلفه‌های بنیادین حکمرانی شهری و شاخصی مهم برای ارزیابی کیفیت رابطه میان شهروندان و نهادهای عمومی است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت‌بندی پیشران‌های مؤثر بر اعتماد عمومی به مدیریت شهری تهران انجام شده است. این پژوهش با رویکرد آینده‌پژوهانه و در چارچوب مدل STEEPV، طی فرایندی چندمرحله‌ای انجام گرفت. در مرحله نخست، با استفاده از مرور دامنه‌ای و مصاحبه نیمه‌ساخت‌یافته با خبرگان، پیشران‌های اولیه شناسایی شد. سپس برای تدقیق و اعتباربخشی پیشران‌ها، تکنیک دلفی و با مشارکت صاحب‌نظران حوزه‌های آینده‌پژوهی، جامعه‌شناسی، برنامه‌ریزی شهری، اقتصاد، محیط‌زیست، فناوری، سیاست‌گذاری عمومی و مدیریت شهری به کار گرفته شد. در نهایت، ۴۹ پیشران در هشت حوزه اجتماعی، فناورانه، اقتصادی، زیست‌محیطی، سیاسی، ارزشی، نهادی و رسانه‌ای ارتباطی، با استفاده از روش تصمیم‌گیری چندمعیاره مارکوس (MARCOS) رتبه‌بندی شدند. یافته‌ها نشان داد «مشروعیت سیاسی» مهم‌ترین پیشران اعتماد عمومی به مدیریت شهری تهران است. پس از آن، «سرمایه اجتماعی»، «عملکرد شورا و شهرداری»، «کیفیت خدمات شهری»، «شفافیت فرایندهای تصمیم‌گیری شهری»، «حکمرانی خوب»، «پاسخ‌گویی شفاف و نظام‌مند»، «مسئولیت‌پذیری مدیران» و «عضویت در نهادهای مردم‌نهاد و انجمن‌های شهری» در رتبه‌های بالاتر قرار گرفتند. نتایج بیانگر آن است که اعتماد عمومی در تهران بر پایه اعتبار عملی و نهادی مدیریت شهری، کیفیت تجربه روزمره شهروندان، عدالت در توزیع خدمات، شفافیت تصمیم‌گیری، پاسخ‌گویی و مشروعیت نهادی شکل می‌گیرد. بنابراین، بازسازی اعتماد عمومی نیازمند اصلاحات پایدار در کیفیت حکمرانی شهری، تقویت مشارکت واقعی شهروندان، ارتقای عدالت و کیفیت خدمات، مقابله با فساد و تعارض منافع و توسعه سازوکارهای نظارت عمومی است.
کلیدواژه ها
اعتماد عمومی، مدیریت شهری، شهر تهران، پیشران‌های اعتماد عمومی، دلفی، روش مارکوس.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر