| فضاهای آموزشی آینده، مدارس، مراکز یادگیری اجتماعی، آموزش ترکیبی، |
| کد مقاله : 1308-IRANFHSCONF |
| نویسندگان |
|
ریحانه صفری *1، سیف الله فضل اللهی2 1ندارم 2هیئت علمی |
| چکیده مقاله |
| تحولات سریع فناوری، گسترش آموزشهای مبتنی بر فناوری و تغییر نیازهای نظامهای آموزشی، ضرورت بازنگری در طراحی و مدیریت فضاهای آموزشی را بیش از پیش آشکار ساخته است.مدارس آینده دیگر صرفاً مکانهایی برای آموزش رسمی نیستند، بلکه بهعنوان مراکز یادگیری اجتماعی، بستر تعامل و یادگیری مستمر دانشآموزان شناخته میشوند. پژوهش حاضر با هدف طراحی و مدیریت فضاهای آموزشی آینده، تبیین نقش مدارس بهعنوان مراکز یادگیری اجتماعی و تحلیل نقش مدیریت در فضاهای فیزیکی با آموزش مجازی و ترکیبی انجام شده است. این پژوهش از نوع مروری ـ تحلیلی بوده و دادههای آن با استفاده از مطالعه اسناد، گزارشها و مقالات علمی معتبر فارسی و انگلیسی گردآوری و تحلیل شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که طراحی فضاهای آموزشی آینده باید بر اصولی همچون انعطافپذیری، یادگیرندهمحوری، بهرهگیری هدفمند از فناوری و امکان اجرای آموزش ترکیبی استوار باشد. نتایج بیانگر آن است که تحقق مدارس آینده صرفاً به توسعه زیرساختهای فیزیکی و فناوری وابسته نیست، مدیریت آموزشی نقش اساسی در برنامهریزی و هماهنگی میان فضاهای فیزیکی و محیطهای یادگیری مجازی ایفا میکند. مدیران مدارس با توسعه زیرساختهای آموزشی، توانمندسازی معلمان، حمایت از نوآوری و ایجاد فرهنگ پذیرش فناوری، میتوانند زمینه اجرای موفق آموزش ترکیبی و ارتقای کیفیت یادگیری را فراهم سازند.یافتهها نشان میدهد که طراحی فضاهای آموزشی، یادگیری اجتماعی، آموزش ترکیبی و مدیریت آموزشی، مؤلفههایی بههمپیوسته هستند و موفقیت مدارس آینده در گرو تعامل میان این عناصر خواهد بود. توجه به ابعاد کالبدی، فناورانه، اجتماعی و مدیریتی در برنامهریزی فضاهای آموزشی، ضرورتی اجتنابناپذیر برای پاسخگویی به نیازهای نظامهای آموزشی آینده محسوب میشود. |
| کلیدواژه ها |
| طراحی فضاهای آموزشی آینده؛ مدارس بهعنوان مراکز یادگیری اجتماعی مجازی و ترکیبی |
| وضعیت: پذیرفته شده |
