| ارائه ی الگوی گرایش به یادگیری مادامالعمر براساس خودکارآمدی تحصیلی با نقش واسطهای تابآوری تحصیلی در دانشآموزان پسر متوسطه دوم شهر قم |
| کد مقاله : 1320-IRANFHSCONF |
| نویسندگان |
|
امیرحسین کلهری *1، سیف اله فضل الهی قمشی2 1دانشجو 2استاد |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی گرایش به یادگیری مادامالعمر بر اساس خودکارآمدی تحصیلی با نقش واسطهای تابآوری تحصیلی در دانشآموزان پسر متوسطه دوم شهر قم انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان پسر متوسطه دوم شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۴-1405 بود. نمونه پژوهش ۲۰۰ نفر از دانشآموزان بودند که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از سه پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینک (۱۹۹۸)، تابآوری تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۸) و گرایش به یادگیری مادامالعمر وتزل و همکاران (۲۰۱۰) استفاده شد. دادهها با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری و به کمک نرمافزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که مدل ساختاری مفروض از برازش مطلوبی برخوردار است. خودکارآمدی تحصیلی دارای اثر مستقیم مثبت و معنادار بر گرایش به یادگیری مادامالعمر (01/0>p) و تابآوری تحصیلی (01/0>p) بود. همچنین، تابآوری تحصیلی دارای اثر مستقیم مثبت و معنادار بر گرایش به یادگیری مادامالعمر بود (05/0>p) نتایج آزمون بوتاسترپ نشان داد که خودکارآمدی تحصیلی از طریق تابآوری تحصیلی بر گرایش به یادگیری مادامالعمر دارای اثر غیرمستقیم معنادار است (05/0>p) در مجموع، مدل پژوهش توانست 14 درصد از واریانس گرایش به یادگیری مادامالعمر را تبیین کند. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که خودکارآمدی تحصیلی با تقویت تابآوری تحصیلی، زمینههای لازم برای توسعه گرایش به یادگیری مادامالعمر را در دانشآموزان فراهم میآورد. بنابراین انجام این فرآیند میتواند به عنوان راهبردی مؤثر در جهت ارتقای گرایش به یادگیری مادامالعمر در دانشآموزان استفاده شود. |
| کلیدواژه ها |
| واژگان کلیدی: خودکارآمدی تحصیلی، تابآوری تحصیلی، گرایش به یادگیری مادامالعمر، دانشآموزان پسر متوسطه دوم. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
