آینده‌پژوهی مدیریت سرمایه انسانی در بخش دولتی ایران با تأکید بر تدوین چارچوبی برای گذار از مدیریت سنتی منابع انسانی به حکمرانی آینده‌نگر سرمایه انسانی
کد مقاله : 1346-IRANFHSCONF
نویسندگان
سعید بشارتی کیوی *
استادیار گروه مدیریت دولتی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
چکیده مقاله
تحولات فناورانه، پیچیدگی فزاینده مسائل عمومی، تغییر انتظارات نیروی کار و ضرورت ارتقای ظرفیت پاسخ‌گویی دولت، الگوی سنتی مدیریت سرمایه انسانی در سازمان‌های دولتی ایران را با محدودیت‌های جدی مواجه کرده است. این پژوهش با هدف شناسایی چالش‌ها، پیشران‌ها و الزامات گذار از مدیریت سنتی سرمایه انسانی به حکمرانی آینده‌نگر در بخش دولتی ایران انجام شد. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر رویکرد، کیفی و آینده‌پژوهانه است و با استفاده از روش تحلیل اسنادی و تحلیل مضمون آینده‌پژوهانه انجام گرفت. منابع منتخب بر اساس ارتباط مفهومی با مدیریت راهبردی سرمایه انسانی، آینده‌پژوهی، تحول دیجیتال، هوش مصنوعی، مدیریت استعداد، شایستگی‌های آینده، حکمرانی داده و چابکی سازمانی بررسی و مضامین اصلی و روابط میان آن‌ها استخراج شد. یافته‌ها نشان داد که پست‌محوری، ضعف شایسته‌گزینی، گسست میان راهبرد سازمان و برنامه‌ریزی منابع انسانی، ناکارآمدی مدیریت استعداد و جانشین‌پروری، مقاومت فرهنگی و ضعف حکمرانی داده، مهم‌ترین موانع ساختاری گذار در بخش دولتی ایران هستند. همچنین، تحول دیجیتال، هوش مصنوعی، چابکی راهبردی، شایستگی‌های دیجیتال، ضرورت شفافیت و پاسخ‌گویی و تغییرات جمعیتی، مهم‌ترین پیشران‌های شکل‌دهنده آینده مدیریت سرمایه انسانی شناسایی شدند. بر اساس یافته‌ها، چارچوب پیشنهادی حکمرانی آینده‌نگر سرمایه انسانی در پنج بُعد شامل آینده‌نگری راهبردی، معماری شایستگی‌های آینده، حکمرانی داده‌محور و دیجیتال، توسعه و یادگیری مستمر و تنظیم‌گری چابک و مشارکتی تدوین شد. نتیجه‌گیری پژوهش نشان می‌دهد که گذار مورد نظر، صرفاً از طریق دیجیتالی‌کردن فرایندهای اداری تحقق نمی‌یابد، بلکه مستلزم بازآرایی هم‌زمان ساختارهای نهادی، نظام شایسته‌گزینی، فرهنگ سازمانی، قابلیت‌های مدیریتی و سازوکارهای تصمیم‌گیری است. اعتبارسنجی تجربی چارچوب در سازمان‌های دولتی پیشنهاد می‌شود.
کلیدواژه ها
آینده‌پژوهی، سرمایه انسانی، حکمرانی آینده‌نگر، بخش دولتی، تحول دیجیتال.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر