بررسی کاربرد فناوری‌های هوشمند آموزشی بر خودکارآمدی و مشارکت دانش‌آموزان در فرایند یادگیری در مدارس متوسطه دوم شهرستان بردسکن
کد مقاله : 1364-IRANFHSCONF
نویسندگان
رضا فتح اله زاده *1، مبینا مجیدی مقدم2
1گروه علوم تربیتی، واحد چابهار، دانشگاه آزاد اسلامی، چابهار، ایران
2خراسان رضوی- بردسکن
چکیده مقاله
پژوهش با هدف بررسی تأثیر فناوری‌های هوشمند آموزشی بر خودکارآمدی و مشارکت دانش‌آموزان متوسطه دوم بردسکن انجام شد. نظام‌های آموزشی در مواجهه با تحولات فناوری، گذار از سنت به رویکردهای دانش‌آموزمحور را تجربه می‌کنند که شناخت تأثیر ابزارهای نوین بر متغیرهای روان‌شناختی و تربیتی را ضروری می‌سازد. خودکارآمدی (باور به توانایی دستیابی به اهداف) و مشارکت (شامل ابعاد رفتاری، عاطفی و شناختی) از سازه‌های کلیدی موفقیت تحصیلی هستند. پژوهش کاربردی-همبستگی با رویکرد کمی بود. جامعه آماری ۱۸۰۰ نفری، بر اساس جدول کرجسی-مورگان، ۳۱۷ نفر با نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای گزینش شدند. داده‌ها با پرسشنامه‌های خودکارآمدی (جنینگز و مورگان، ۱۹۹۹)، مشارکت (بلومنفلد و پاریس، ۲۰۰۴) و فناوری نوین (وانگ و همکاران، ۲۰۲۱) گردآوری و ضرایب آلفای کرونباخ به‌ترتیب ۰٫۹۳، ۰٫۹۱ و ۰٫۸۹ محاسبه شد. تحلیل با همبستگی پیرسون و رگرسیون گام‌به‌گام در SPSS انجام گرفت. یافته‌ها تأثیر مثبت و معنادار فناوری‌های هوشمند را بر هر دو متغیر نشان داد. برای خودکارآمدی، مدل نهایی با ضریب همبستگی ۰٫۹۲۸، ۸۶٫۱ درصد واریانس را تبیین کرد که سهولت استفاده (بتای ۰٫۵۱۷) قوی‌ترین پیش‌بین، و رضایت کاربر (۰٫۲۵۴) و تعامل سیستم (۰٫۱۶۸) در مراتب بعدی بودند. برای مشارکت، مدل با ضریب ۰٫۸۷۵، ۷۶٫۶ درصد واریانس را تبیین نمود و سهولت استفاده با بتای ۰٫۸۵۳ بیشترین سهم را داشت. متغیر کاربردی بودن به دلیل هم‌خطی بالا حذف شد. نتایج نشان‌دهنده نقش طراحی ساده و تعامل‌پذیر در تقویت خودکارآمدی و مشارکت است؛ ازاین‌رو سرمایه‌گذاری بر زیرساخت، توانمندسازی کاربران و طراحی فعالیت‌های گروهی تعاملی به سیاست‌گذاران توصیه می‌شود.
کلیدواژه ها
فناوری‌های هوشمند آموزشی، خودکارآمدی، مشارکت دانش‌آموزان، مدارس متوسطه دوم، بردسکن
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر